Katedra Poznańska

Parafia Archikatedralna pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła
Archidiecezja Poznańska

Sakrament Eucharystii

wtorek 12.05.2020

Drodzy Rodzice! dziękuję za ostatnie piękne i owocne spotkanie. Mamy dobry plan i piękne dni przed sobą, ponieważ pragniemy uchylić naszym dzieciom Nieba – więcej: chcemy im dać Boga. Pamiętajcie: najbliższy czwartek g. 18.oo w katedrze spotkanie z dziećmi

//////////////////////////////////////////////////////////////////

 

Drodzy Rodzice !to już trzecia katecheza przed I Komunią św. którą macie przerobić ze swoim dziećmi. Katecheza trudna – ale zróbcie to z najwinniejszym spokojem i z największą wiarą. Pamiętajcie o spotkaniu w katedrze w poniedziałek o g. 18.oo 

Katecheza nr 3 przed I Komunią św.

Powtórka: 

  1. Po pierwsze:  musimy sobie przypomnieć jak Pan Jezus nakarmił tysiące ludzi na pustkowiu 5 chlebami i 2 rybami. Cud był tak wielki, że ludzie chcieli obwołać Jezusa Królem. Pan Jezus to wykorzystał, i powiedział: szukacie Mnie dlatego, że dałem wam chleb do spożycia. Jednak powiadam wam: dam wam inny chleb, chleb dla duszy, a będzie nim moje Ciało. Kto spożywać będzie moje Ciało żyć będzie na wieki (nie umrze) będzie miał życie Boże w sobie
  2. Po drugie: kiedy nadeszła Ostatnia Wieczerza ( Wielki czwartek – wieczór przed Wielkim Piątkiem, kiedy to Jezus za nasze grzechy umrze na Krzyżu), Pan Jezus ustanowił Sakrament Eucharystii – to znaczy Sakrament Ciała i Krwi swojej. Przemienił chleb w swoje Ciało i wino w swoją Krew – dawał uczniom do spożycia mówiąc: bierzcie i jedzcie… i bierzcie i pijcie… to jest moje Ciało za was wydane…. i Krew moja za was przelana. Uczniowie przyjęli I Komunię św. . To była pierwsza Msza św., którą odprawił w Wieczerniku Jezus dla swoich uczniów.

A teraz treść trzeciej katechezy.

To co dzisiaj chcemy powiedzieć, jest wam bardzo dobrze znane, ponieważ w każdą niedzielą w tym uczestniczycie. Chodzi o Mszę św.

Otóż Msza św. to nie jest nic innego jak to wszystko co stało się w na Krzyżu i w Wieczerniku. Wy już wiecie co się stało na Krzyżu: Jezus złożył w ofierze Bogu Ojcu siebie samego, wydal swoje Ciało i przelał swoją Krew za nas, aby nas odkupić. Natomiast w Wieczerniku Jezus uczynił to samo co na Krzyżu tylko w sposób bezkrwawy. Najpierw  Pan Jezus umył nogi uczniom , później do uczniów przemówił i w końcu ich nakarmił sowim Ciałem i napoił swoja Krwią, mówiąc:  że jest to Krew Nowego Przymierza , która za nas wszystkich będzie przelana na krzyżu. W ten sposób Pan Jezus ustanowił Msze św., którą Apostołowie mają odprawiać aż do skończenia świata: czyńcie to na moja pamiątkę. Tak więc Msza św. uobecnia to co stało się w Wieczerniku i na Krzyżu.

Zawsze kiedy jesteśmy na Mszy św. uczestniczymy w tym samym wydarzeniu, w którym uczestniczyli Apostołowie w Wieczerniku i w tym samym wydarzeniu, które miało miejsce na Krzyżu. Msza św. jest jednością tego zbawczego wydarzenia. Dlatego jest tak cenna. Odtąd wszyscy uczniowie Chrystusa nie mogą w niedzielę opuścić Mszy św. – ponieważ dopuścili by się zdrady Chrystusa i popełnili ciążki grzech.Czy można odrzucić tak wielki Dar – dar Eucharystii – ??????

Msza św. składa się z trzech zasadniczych części:

–  z Liturgii Słowa Bożego ( tutaj słuchamy Słowa Bożego, mówi do na Bóg, czytane jest Pismo święte i tłumaczone przez kapłana. To wszystko zieje się przy stole słowa Bożego        

– oraz  z Liturgii eucharystycznej – podczas której uobecnia się to wszystko co stało się na Krzyżu i w Wieczerniku. Jezus zstępuje na ołtarz, gdy kapłan wypowie te same słowa które Jezus wypowiedział w Wieczerniku nad chlebem i winem – To jest Ciało moje… to jest Krew moja. Od tej chwili na ołtarzu jest obecny JEZUS CHRYSTUS.

– oraz z Komunii św. – Jezus chce nas nakarmić i napoić. Wszyscy którzy wierzą w Jezusa, który dla nas i za nas Umarł i Zmartwychwstał, pragną Go mieć w swoim sercu, pragną Go przyjąć do swego serca – i to również oznacza, że  pragną Go przyjąć do swego życia.Przyjmując Komunię św. karmimy swoją duszę i dzielimy swoje zcyei z Jezusem. 

To jest nasze szczęście : móc przyjmować do swego samego Boga! 

 

 

 

Drodzy Rodzice! przekazuję wam drugą katechezę dotyczącą Eucharystii – ustanowienia Sakramentu  Eucharystii . Spróbujcie ją przekazać dzieciom. Na końcu katechezy umieściłem tekst z Ewangelii:

Katecheza nr 2 przed I Komunią św.

Cud rozmnożenia chleba – dla wielu tysięcy ludzi, który dokonał się na pustkowiu o czym mówiliśmy w pierwsze katechezie  – Pan Jezus wykorzystał do tego, aby powiedzieć Apostołom i nam wszystkim, że chce nas karmić innym Chlebem . Tym chlebem będzie Jego Ciało i tym napojem będzie Jego Krew.

Kiedy Jezus to tłumaczył ludziom, wielu odeszło od Niego, nie mogli pojąć tego, że Jezus będzie  karmił ich swoim Ciałem. I zapytał swoich uczniów: czy i wy chcecie odejść? I wtedy Piotr odpowiedział; dokąd pójdziemy, Ty masz Słowa życia wiecznego. A więc trzeba uwierzyć Jezusowi . My poznaliśmy Jezusa i wierzymy, że od Boga przyszedł , że sam jest Bogiem ,  że przyszedł nas zbawić – ale też przyszedł nas karmić Sobą – swoim Ciałem i Krwią swoja i prowadzić przez życie  do Domu Jego Ojca.

Plakat religijny Ostatnia wieczerza W013

Spróbujmy teraz przenieść się do Wieczernika w Jerozolimie, do tego miejsca gdzie uczniowie przygotowali Ostatnią Wieczerzę : co tam się działo:

– Jezus umył nogi uczniom i dał przykazanie, aby się wzajemnie miłowali

– dalej wziął w swoje ręce chleb i wino i przemienił w swoje Ciało i w swoją Krew i dał im do spożycia. . To była I Komunia św. Apostołów

– w tym samym momencie Pan Jezus ustanowił Sakrament Eucharystii I kapłaństwa. Odtąd zawsze , gdy Apostołowie ( kapłani ) będą wypowiadać słowa Jezusa przy ołtarzu, będą czynić to samo co Jezus uczynił w Wieczerniku – przemieniać będą chleb i wino w Ciało i Krew Chrystusa i rozdzielać będą ludziom na całym świecie .

To co jest ważne teraz to nasza wiara – że już nie ma chleba i wina na ołtarzu po konsekracji ale jest Ciało i Krew Jezusa, jest sam Jezus. To nie opłatek – ale Jezus w Najświętszym Sakramencie.

– Czekamy kochane dzieci na ten moment, kiedy będziemy mogli często przyjmować  Jezusa do naszego serca i będziemy mogli karmić naszą duszę Jezusem.

………..

Mt, 26, 26-30

Ustanowienie Eucharystii

26 A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje». 27 Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: «Pijcie z niego wszyscy, 28 bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. 29 Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę z wami nowy, w królestwie Ojca mojego». 30 Po odśpiewaniu hymnu wyszli ku Górze Oliwnej.

i drugi tekst

Ustanowienie Eucharystii, Ewangelia wg św. Łukasza

Ustanowienie Eucharystii.

Gdy nadeszła godzina, zajął miejsce przy stole, a wraz z Nim apostołowie. Wtedy powiedział do nich: „Tak bardzo pragnąłem spożyć tę Paschę w wami, zanim będę cierpiał. Bo mówię wam: Już więcej nie będę jej spożywał, aż wypełni się w królestwie Bożym”. I wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: „Weźcie go i rozdzielcie między siebie. Bo oświadczam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże”. Następnie wziął chleb, odmówił modlitwę dziękczynną, połamał i dał im, mówiąc: „To jest moje ciało, za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie po wieczerzy wziął kielich, mówiąc: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która jest wylewana za was. Lecz oto ręka mojego zdrajcy jest z moją na stole. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi zgodnie z tym, co jest postanowione, lecz biada temu człowiekowi, który Go wydaje”. Wtedy zaczęli dociekać między sobą, kto spośród nich miałby to uczynić.

Drodzy Rodzice Dzieci I Komunijnych.

Wciąż dzieci nie wróciły do szkoły. I Komunia św. w planowanym pierwotnie terminie nie może się odbyć. Wszystko teraz zależy od możliwości spotkań z Wami i z dziećmi. Być może przeprowadzimy I Komunie św.  w mniejszych grupach np. 3 lub 4 osobowych  – i w katedrze gdzie tych miejsc do użycia jest w tej chwili 114 .

Jednak wszystko zależy od pozwolenia na możliwość spotkań i przygotowania.

 

Katecheza nr 1 przed I Komunią św.

1. Proszę Was drodzy Rodzice, abyście odczytali dzieciom Ewangelię o cudownym rozmnożeniu chleba na pustkowiu dla tysięcy ludzi i przeprowadzili katechezę. Trzeba dzieciom powiedzieć kilka zdań: Apostołowie chcieli tysiące ludzi zgłodniałych i wyczerpanych wysłać do domu . Jezus zapytał ile mają chlebów i ryb – po czym błogosławił i kazał uczniom aby rozdzielili pomiędzy ludzi. Okazało się że 5 chlebami 2  rybami Jezus nakarmił tysiące ludzi i jeszcze zostało wiele ułomków. Reakcja ludzi była oczywista – obwołajmy Jezusa Królem. Tymczasem Jezus wykorzystał cała sytuację, aby powiedzieć , że niebawem da nam wszystkim inny chleb do spożycia – chleb dla duszy. Tym chlebem będzie Jego Ciało i tym napojem będzie Jego Krew . i Powiedział coś bardzo ważnego – kto będzie spożywać Jego Ciało i pić Jego Krew będzie żyć na wieki , nigdy nie umrze  .    Pan Jezus przy okazji cudu rozmnożenia chleba zapowiedział ustanowienie Eucharystii – Komunii św. Drodzy Rodzice –  przekażcie dobrze tę katechezę dzieciom . Za tydzień będzie druga katecheza.

Wielki Czwartek ! Drodzy Rodzice dzieci I Komunijnych

  • razem z dziećmi – przeczytajcie moje słowa skierowane dzisiaj do Was. To będzie ważna katecheza dla dzieci I Komunijnych – to co uczynimy wieczorem. Korzystając  z poniższych tekstów , włączcie się w modlitwę naszą prze telewizyjna transmisję.

Totus Tuus JM! Wielki Czwartek.Moje myśli biegną do Wieczernika i ogrania mnie wzruszenie. Wszystko co Panie Jezu powiedziałeś i uczyniłeś w Wieczerniku jest tak wielkie i przejmujące i przeobrażające, że pozostaje mi tylko jedno: dziękować i wielbić Cię. Od Mowy Eucharystycznej i umycia nóg uczniom swoim, od przykazania miłości, które nam dałeś do ustanowienia Sakramentu   Eucharystii i kapłaństwa – to wszystko podczas tej Ostatniej Wieczerzy stało się punktem wyjścia do tego co uczynisz w Wielki Piątek na Krzyżu  i  w Noc Paschalną wychodząc z grobu.

W pustej katedrze, odprawiając Msze św. Wieczerzy Pańskiej razem z ks. Arcybiskupem  będę się wieczorem modlił razem z ks. Przemkiem za Was moi kochani Parafinie, z Wami wszystkimi, którzy przychodzicie, aby w katedrze i w kościele św. Małgorzaty przeżywać święte, sakramentalne spotkanie  z Jezusem. Tak bardzo chciałbym, aby ołtarz był otoczony Wami wszystkimi – również dziećmi i młodzieżą.  Doprawdy, przychodzi na nas wszystkich próba, próba  wiary i miłości. Czy my sobie zdajemy sprawę z tego:  czym jest Eucharystia, jakim wielkim darem jest Eucharystia, która  uobecnia tajemnicę Wieczernika, tajemnicę tej Miłości, która służy i  Karmi ?. „ Umiłowawszy swoich do końca ich umiłował. ” Słońce mogłoby nie świecić ale Eucharystii nie może nam zabraknąć. To jest pokarm uczniów Chrystusa. To jest pokarm na życie wieczne. To jest recepta na pełne życie  w Bogu. Jezus nauczył nas służyć sobie wzajemni, umył nogi uczniom swoim i powiedział: „ Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem”. My nie możemy żyć bez Eucharystii. Dlatego wołamy Panie miej miłosierdzie dla nas, zlituj się nad nami , abyśmy najszybciej mogli odnaleźć się przy Ołtarzu.

Tęsknię za Wami Siostry i Bracia moi. Tymczasem zróbcie wszystko co Jezus nam każe. Przygotujmy w swoim domu Wieczerzę. Niech będzie stół nakryty białym obrusem, niech na nim znajdzie się krzyż i świeca i co bardzo ważne Pismo Święte , znajdźmy w nim opis  Paschy Żydowskiej:  Księga Wyjścia – 12, 1-14 i relacje św. Pawła: z Listu do Koryntian – 11,23-26 oraz Ewangelię św. Jana – 13,1-15  – skorzystajmy z transmisji telewizyjnej o g.17.3o TV 3 – z Katedry Poznańskiej – wykorzystajmy wcześniej to co mamy na stronie: www.swietawdomu.pl

Wzbudźmy doskonały żal za grzechy, postanówmy w najbliższym jak to będzie   możliwe czasie pójść do spowiedzi św. i zaprośmy do swego życia Jezusa Chrystusa naszego Pana i Boga, który zbawił nas prze to co uczynił w Wieczerniku i na Krzyżu i w Noc paschalną.  Może po raz pierwszy z pomocą łaski Bożej bardzo osobiście podziękuję Jezusowi  za to to wszystko co mi dał i nieustannie daje.

Liturgia Słowa Bożego na Wielki Czwartek

Czytanie z Księgi Wyjścia: 12,1-15

Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: «Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku! Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak:  „Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, i chleby przaśne będą spożywali z gorzkimi ziołami.
Tak zaś spożywać go będziecie: biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana.

Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka aż po bydło, i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan. Krew posłuży wam do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską.

Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu będziecie obchodzić święto”».

Psalm responsoryjny

Ps 116 Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.
Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Drugie czytanie

1 Kor 11, 23-26

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!»

Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 13, 34

Chwała Tobie, Królu wieków

Daję wam przykazanie nowe,
abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 13, 1-15

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.

W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.

Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał».

Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!»

Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści».

A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».

Oto Słowo Pańskie

Wielki Poniedziałek – 6 kwietnia 20202

Drodzy Rodzice! Proszę, aby przygotowania do spowiedzi św. dokonały się w oparciu o to co już zostało dzieciom przekazane : Rachunek sumienia – pytania ( są w zeszycie  podane ),

również 5 warunków spowiedzi św. :  1. Rachunek sumienia ,2. Żal za grzechy, 3.  mocne postanowienie poprawy , 4. Szczera spowiedź św., 5. Zadośćuczynienie  ( każdy z warunków musi być zrozumiały.

I jeszcze jedno – Pan Jezus zapłacił wielką cenę za nasze odkupienie  – umarł za nas na Krzyżu.   

Bardzo ważne jest,  aby dzieci pamiętały że Sakrament Pokuty Jezus ustanowił w dzień Zmartwychwstania gdy przeszedł do uczniów ze słowami : Pokój wam – uweźmijcie Ducha Świętego, komu grzechy odpuścicie będą odpuszczone, komu zatrzymacie będą zatrzymane. Apostołowie otrzymali władze odpuszczania grzechów.

Trzeba , aby dzieci znały też Formułę spowiedzi: …… Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. W imię Ojca ….

Kolejna rzecz – spowiedź św. czemuś służy – służy naszemu nawróceniu – służy zmianie naszego postępowania,abyśmy żyli zgodnie z wolą Bożą wyrażoną w przykazaniach Boskich i kościelnych

Drodzy Rodzice – kilka chwil dziennie podarujcie swemu dziecku na przygotowanie się do I spowiedzi św.

a ponadto ; zachęcam wejdźcie na stronę: www.swietawdomu.pl – znajdziecie  materiał do przeżycia duchowego świąt w waszych domach. Pamiętajcie !  transmitujemy na naszej stronie wszystkie nabożeństwa i podajemy ogłoszenia parafialne  

 

25 marca 2020

Drodzy Rodzice dzieci klas III – przygotowujących się do i Komunii św. ! Ten trudny czas zakłóca nasze przygotowanie do I Komunii św. Jednak proszę, aby treści związane ze spowiedzią św.  omawiać z dziećmi (korzystać z materiałów, które są poniżej).  W następnych dniach  pojawią się materiały związane z Mszą św. , z Komunią św.  Co do terminu I Komunii św : I Komunia św. obędzie się, gdy dzieci wrócą do szkoły. Ponadto proszę:  korzystajcie z transmisji internetowych z naszych kościołów. Przeżywajcie święta bardzo duchowo. Ja tęsknię za Wami – myślę, że Wy tęsknicie za Ołtarzem, za Mszą św. , za spotkaniem z Jezusem w kościele parafialnym. Spójrzmy na Krzyż – to dla naszego zbawienia ta wielka ofiara Chrystusa, a potem Go spotkajmy Zmartwychwstałego.

KATECHEZA SAKRAMENT POKUTY I POJEDNANIA 

Jezus powiedział do Apostołów po swoim zmartwychwstaniu: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22-23).Tymi słowami Pan Jezus ustanowił ten wspaniały  sakrament miłosierdzia, by ochrzczony człowiek mógł podnieść się na nowo po upadku w grzech i odzyskać utraconą godność dziecka Bożego. Spowiedź więc jest ustanowiona przez samego Chrystusa, a kapłani są szafarzami łaski przebaczenia. Wielkimi spowiednikami byli np. św. Jan Vianney czy św. O. Pio, którzy rokrocznie spowiadali po kilkadziesiąt tysięcy osób. Ich posługa konfesjonału przynosiła wiele owoców w postaci nawróceń.  Spowiedź św. jest ważna gdy ją dobrze przygotujemy. Musimy uczynić dokładny rachunek sumienia, żałowac szczerze za swoje grzechy  , postanowić poprawę i  szczerze  wyznać w konfesjonale wszystkie grzechy popełnione od ostatniej ważnej spowiedzi św.

Pamiętajmy też, że kapłana obowiązuje bezwzględna tajemnica spowiedzi

Pytania i odpowiedzi dotyczące Spowiedzi św. ( Sakramentu Pokuty )

Co rozumiemy przez sakrament pokuty?

W sakramencie pokuty Bóg przebacza grzechy popełnionych po chrzcie świętym, przez rozgrzeszenie kapłańskie. Sakrament ten nazywany także:  ·         sakramentem nawrócenia, ·         spowiedzią świętą, lub   ·         sakramentem pojednania.

Kiedy Pan Jezus ustanowił sakrament pokuty?

Sakrament pokuty ustanowił Pan Jezus w dniu zmartwychwstania, gdy stanął wśród Apostołów we Wieczerniku, tchnął na nich i powiedział: “Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,19-23).

Z czego składa się sakrament pokuty?

Sakrament pokuty składa się z trzech aktów penitenta oraz z rozgrzeszenia kapłańskiego.

Co to są akty penitenta ?

Aktami penitenta są: żal za grzechy; ·  spowiedź przed kapłanem; ·  postanowienie wypełnienia zadośćuczynienia.

Co to jest rachunek sumienia ?

jest to dokładne przypomnienie sobie grzechów popełnionych od ostatniej spowiedzi św.  Pierwsze, co trzeba zrobić, to uświadomić sobie, że jestem grzesznikiem.
Dobrze jest posłużyć się spisanym rachunkiem sumienia. Nie wszystko się pamięta, trzeba więc rozświetlać i nieustannie formować sumienie w świetle Bożych Przykazań. Dziś w zlaicyzowanym świecie, który wiele rzeczy nie uważa za grzech, łatwo o źle uformowane sumienie. Stąd wielka wartość szczegółowego spisanego rachunku sumienia. Można nawet przyjść do spowiedzi z kartką z wypisanymi grzechami. Naszym obowiązkiem jest podjąć trud kształtowania sumienia. W rachunku sumienia trzeba zwrócić uwagę na Przykazania Boże, Przykazania kościelne, grzechy główne i obowiązki stanu.
Chwila modlitwy przed spowiedzią to nie jest rachunek sumienia. Zapewne z tym pierwszym warunkiem wielu ma dużo problemów. Jest on bowiem wymagający – trzeba się skonfrontować x wola Boża

Co to jest żal za grzechy?

Żal za grzechy (skrucha) jest to smutek  duszy z powodu obrażenia Pana Boga, najlepszego Ojca. Jeżeli źródłem żalu jest miłość Boga, wtedy żal jest “doskonałym”; jeśli opiera się na innych motywach, wtedy nazywamy go “niedoskonałym”.

Co to jest mocne postanowienie poprawy  ?

Trzecim warunkiem jest mocne postanowienie poprawy. To wewnętrzne pragnienie zupełnego odrzucenia grzechu i wszelkich okoliczności do grzechu prowadzących. Czasem ktoś się zniechęca, bo – jak mówi – i tak pewnie zgrzeszę ponownie… Nikt z nas nie wie, czy uda mu się wytrwać i poprawić się. Liczy się szczere pragnienie, by raz na zawsze i to od zaraz odrzucić grzech. Ufamy w moc i łaskę Boga, jak pisze św. Piotr: „Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór! To bowiem czyniąc, nie upadniecie nigdy” (2 P 10). Liczmy na siły Boga, a nie na własne, bo „beze Mnie nic nie możecie uczynić” – mówi Jezus (J 15,5). Ludzką rzeczą jest upadać, Boską powstawać, a diabelską trwać w upadku

Wielu dziś zapomina, że by uzyskać rozgrzeszenie trzeba porzucić grzech. Należy definitywnie zerwać z grzechem i usunąć w miarę możliwości wszelkie okoliczności, które mogą do grzechu zaprowadzić. Spowiedź św. jest sakramentem nawrócenia, zmiany życia. Istnieje jednak pokusa, by spowiedź traktować jako taki kontener na śmieci. „Idę wyrzucić grzechy, by było lżej na sercu…”, a gdzie walka o wykorzenienie grzechu?

Co to jest spowiedź święta?

Spowiedź święta jest to wyznanie przed kapłanem wszystkich grzechów ciężkich, których penitent jeszcze nie wyznał, a które przypomniał sobie po starannym zbadaniu swego sumienia. Wyznanie grzechów powszednich nie jest samo w sobie konieczne, niemniej jest przez Kościół żywo zalecane. Grzechy ciężkie muszą być nazwane oraz trzeba podać ile razy te grzechy popełniliśmy.

W spowiedzi św. jesteśmy zobowiązani, by wyznać wszystkie grzechy śmiertelne. Zatajenie choćby jednego grzechu ciężkiego czyni spowiedź nie tylko nieważną, ale świętokradzką! Jest to próba oszukania Boga! Św. Jan Vianney tak o tym mówił: „O, jak bardzo ślepi są grzesznicy, którzy wstydzą się czy boją wyspowiadać się ze swoich upadków!
Grzechy ciężkie należy wyznać co do liczby i okoliczności, jeśli wpłynęły one na wagę grzechu.

W spowiedzi nie mamy obowiązku podawać grzechów lekkich. Czytamy w Katechizmie: „Wyznanie codziennych win (grzechów powszednich) nie jest ściśle konieczne, niemniej jest przez Kościół gorąco zalecane. Istotnie, regularne spowiadanie się z grzechów powszednich pomaga nam kształtować sumienie, walczyć ze złymi skłonnościami, poddawać się leczącej mocy Chrystusa i postępować w życiu Ducha.  Zawsze jednak zaczynajmy podawanie grzechów od ciężkich grzechów i wady głównej, później podawajmy ewentualne lekkie grzechy.

Pamiętajmy też, by poinformować spowiednika, jak dawno miała miejsce ostatnia spowiedź i czy była wykonana pokuta. Dobrze jest rozpocząć od informacji – jestem dzieckiem kl.III … jestem małżonkiem, kawalerem, studentem, gimnazjalistą. To wszystko pozwala spowiednikowi bardziej zrozumieć sytuację osoby, a przez to bardziej pomóc.

Co rozumiemy przez zadośćuczynienie?

Kapłan na spowiedzi zadaje penitentowi wypełnienie pewnych czynów “zadośćuczynienia” lub “pokuty“, by wynagrodził szkody spowodowane przez grzech i postępował w sposób godny ucznia Chrystusa.

„Wiele grzechów przynosi szkodę bliźniemu. Należy uczynić wszystko, co możliwe, aby ją naprawić (na przykład oddać rzeczy ukradzione, przywrócić dobrą sławę temu, kto został oczerniony, wynagrodzić krzywdy). Wymaga tego zwyczajna sprawiedliwość. Ponadto dla naprawienia swoich win wykonuje się pokutę, która „o ile to możliwe, powinna odpowiadać ciężarowi i naturze popełnionych grzechów. Może nią być modlitwa, jakaś ofiara, dzieło miłosierdzia, służba bliźniemu, dobrowolne wyrzeczenie, cierpienie, a zwłaszcza cierpliwa akceptacja krzyża, który musimy dźwigać” (KKK 1460). Jeśli pokuty zadanej przez spowiednika, nie jesteśmy w stanie spełnić, należy mu to powiedzieć, by zmienił pokutę. Pamiętajmy więc, że oprócz pokuty zadanej przez kapłana należy naprawić uczynione zło. Są jednak takie sytuacje, że nie jesteśmy w stanie już naprawić uczynionego zła. Wtedy możemy coś odpracować,  za kogoś się modlić , wesprzeć biednych…

Bezpośrednio po otrzymaniu rozgrzeszenia można iść do Komunii św., nie wykonawszy jeszcze pokuty. Nie wolno zwlekać z wypełnieniem pokuty, którą winniśmy łączyć z cierpieniami Chrystusa. Można też dodać sobie dodatkowe czyny pokutne. Nigdy też nie ulegnijmy pokusie wybrania sobie mniej wymagającego spowiednika. W ten sposób nigdy nie pójdziemy do przodu w rozwoju ducha.

Kto może spowiadać?

Tylko kapłan, który został upoważniony przez władzę kościelną do spowiadania, może przebaczyć grzechy w imieniu Chrystusa.

Jak kapłan udziela rozgrzeszenia?

Po wyznaniu grzechów z żalem, penitent otrzymuje pouczenie i pokutę, po czym kapłan udziela rozgrzeszenia, wypowiadając słowa:

“Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Penitent odpowiada: Amen.

Jakie skutki duchowe sprawia sakrament pokuty?

Skutkami duchowymi sakramentu pokuty są: · pojednanie z Bogiem, przez które penitent odzyskuje łaskę Bożą; ·  pojednanie z Kościołem; · darowanie kary wiecznej, związanej z grzechami śmiertelnymi; · darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych,    będących skutkiem grzechów; ·  pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa; ·  wzrost sił duchowych do walki ze złem.

Czy indywidualna spowiedź jest konieczna?

Indywidualna i kompletna spowiedź z grzechów ciężkich oraz rozgrzeszenie, stanowią jedyny zwyczajny sposób pojednania się z Bogiem i Kościołem.

ISTOTA GRZECHU –

Niestety człowiek grzeszy gdy łamie świadomie i dobrowolnie  Boże i kościele przykazania.

Gdy człowiek łamie przykazania świadomie nie licząc się z wolą Bożą wyrażona w przykazaniach popełnia grzech ciężki  i tarci stan łaski uświęcającej. Dlatego Jezus ustanowił sakrament spowiedzi, który św. Augustyn nazwał DRUGIM CHRZTEM. Z tego sakramentu możemy korzystać wiele razy w życiu. W tym sakramencie Bóg udziela całkowitego przebaczenia grzechów, Za te grzechy musimy już jednak pokutować sami, ponieważ wzgardziliśmy łaską chrztu św. Musimy naprawić wyrządzone zło. Bóg więc zupełnie przebacza wszystko, ale pozostaje kara doczesna, dług braku miłości, który trzeba spłacić. Dług, który zostaje do spłacenia, może być nam darowany poprzez pokutę i odpusty.

Zapytajmy się, czym jest grzech? Jest świadomym i dobrowolnym złamaniem przykazania Bożego lub kościelnego. Jest okazaniem nieposłuszeństwa Bogu, jest odmówieniem Bogu miłości, która Mu się należy, bo jest Bogiem, Stwórcą i Odkupicielem. Stąd grzech jest obrazą Boga.

GRZECH CIĘŻKI I LEKKI. Grzech ciężki (śmiertelny) to świadome i dobrowolne przestąpienie przykazania Bożego lub kościelnego w rzeczy ważnej. Muszą być spełnione te trzy warunki: pełna świadomość, pełna wolna wola i materia ciężka. Np. grzech popełniony podczas snu, nie jest żadnym grzechem, bo nie ma tu ani świadomości, ani woli. Brak udziału w niedzielnej Mszy św. z powodu choroby też nie jest grzechem  i wtedy można iść do Komunii św.

By zrozumieć dramat grzechu śmiertelnego, trzeba najpierw głęboko uświadomić sobie różnicę między duszą w grzechu ciężkim a duszą w stanie niewinności w łasce uświęcającej. Różnica jest zasadnicza: dusza w grzechu śmiertelnym jest duchowo martwa, a dusza w łasce uświęcającej – piękna i przeznaczona do życia wiecznego. Św. Katarzyna ze Sieny widziała duszę w stanie łaski uświęcającej, a więc bez grzechu ciężkiego i zawołała: „Panie, gdyby mi wiara nie mówiła, że jest jeden Bóg, sądziłabym, że ta dusza jest Bóstwem. Rozumiem, że za tak piękną duszę mogłeś umierać!”. Jednak grzech ciężki wyrzuca Chrystusa z duszy człowieka, jak czytamy w Dzienniczku św. Faustyny (pkt 1181). Św. Jan Vianney mówił o tym: „Jak ciało bez ducha jest trupem, tak dusza człowieka, pozbawiona łaski Bożej, jest martwa i napełnia wstrętem Boga i aniołów. W tym stanie nie może ona zrobić nic, co by zasługiwało na życie wieczne. (…) cudowna piękność znika; dusza, podobna przedtem do aniołów, teraz staje się brzydka jak czart albo ścierwo leżące osiem dni w słonecznym upale. Po grzechu człowiek traci wszystkie zasługi zebrane na życie wieczne, choćby był w nie tak bogaty, jak wszyscy Aniołowie i Święci razem [odzyskuje je na powrót po spowiedzi]. Po upadku pozostaje mu tylko piekło. (…) Dalej, grzech śmiertelny czyni nas też nieprzyjaciółmi Boga i zamyka nam bramę do niebieskiej ojczyzny. Święta Teresa widziała duszę w stanie grzechu ciężkiego i widok ten tak ją przeraził, że wolałaby ponieść męki piekielne niż popełnić choćby jeden grzech. (…) Święta Katarzyna Genueńska wołała, że odkąd poznała zło grzechu, nie dziwi się karom piekielnym, bo są one prawie niczym w porównaniu do zła grzechu”. Oto skutki grzechu ciężkiego. A wielu się wydaje, że wystarczy być w kościele, pomodlić się chwilkę wieczorem i wszystko jest w porządku. Wydaje im się, że wystarczy okazyjnie pójść do spowiedzi przy okazji świąt, a cały czas można żyć bez Komunii św. A tymczasem dusza w grzechu ciężkim jest zamknięta na łaskę Boga. Podstawowym warunkiem rozwoju życia wewnętrznego jest stan łaski uświęcającej.

Często np. na katechezie młodzi proszą: Niech ksiądz nam powie, jakie to są grzechy ciężkie. Ciężko zrobić taki spis (zależy to od okoliczności i świadomości człowieka), ale do grzechów śmiertelnych należą między innymi: świętokradzko przyjęte sakramenty, negacja Boga,  negacja Kościoła i prawd wiary lub moralności, złorzeczenie Bogu, opuszczona z lenistwa Msza św. niedzielna, nieuzasadnione zakupy w niedzielę, zmuszanie do pracy w niedzielę, nieprzestrzeganie postów i okresów pokuty, złorzeczenie rodzicom, brak wychowania dzieci po katolicku, długie zwlekanie z chrztem św. dziecka, spowodowanie utraty wiary u kogoś, samobójstwo, zabójstwo, eutanazja, in vitro, nienawiść, gniew, radykalny brak przebaczenia, przemoc, nadużywanie alkoholu, narkotyków, aborcja, brak czystości przedmałżeńskiej, zdrada małżeńska, świadomie i z lubością podtrzymywane nieczyste pragnienia, myśli i  czyny nieczyste, antykoncepcja, pornografia, gwałt, kradzież rzeczy ważnej, zniszczenie czyjegoś dobrego imienia, kłamstwo w rzeczy ważnej itd. Po tych grzechach spowiedź jest konieczna. Natomiast grzechy lekkie czyli powszednie mogą być gładzone przez: Komunię św., udział we Mszy św., post, jałmużnę, miłość bliźniego, przebaczenie winowajcom, akt żalu doskonały,

 

 

 

 

Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. Inne zaś sakramenty, tak jak wszystkie kościelne posługi i dzieła apostolstwa, wiążą się z Eucharystią i do niej zmierzają . W Najświętszej Eucharystii zawiera się bowiem całe duchowe dobro Kościoła, a mianowicie sam Chrystus, nasza Pascha. W końcu przez celebrację Eucharystii jednoczymy się już teraz z liturgią niebieską i uprzedzamy życie wieczne, gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich.

Msze św. w naszej Parafii

Strona stworzona przez Piotr Wolski.com Piotr Wolski